: یوهانس کپلر

یک نکته کلّی اینکه در بین فلاسفه الهى، مراد از آفرینش جهان از «عدم» این نیست که عدم منشأ، اصلِ هستى، مادّه تشکیلدهنده و یا مبدأ قابلی آن باشد؛ بلکه منظور آن است که جهان نبوده و به وجود آمده است، بدون اینکه عدم و نیستى در این پیدایش، کوچکترین دخالتى داشته باشد (مکارم شیرازی، 1377: 19). درواقع، خلق عالم از عدم، به معنای «لا مِن شیء» است؛ یعنی همۀ مخلوقات خداوند بهصورت کاملاً ابداعی و بدون الگوی از پیش موجود، خلق شدهاند. همۀ اینها کنایه از قدرتیافتن و یا از دست دادن قدرت است و معنی «اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ»، این است که پس از آفرینش آسمانها و زمین، خداوند زمام امور و تدبیر جهان را بهدست گرفت (مکارم شیرازی، 1374: 8/ 219)، نه اینکه استراحت کرد.

اصل معنای لغوی فطر «شکافتن» است که در قرآن نیز به این معنی بهکار رفته است: «تَکادُ السَّماواتُ یَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ» (مریم/90)، نزدیک است آسمان به خاطر سخن آنها شکافته شود. همچنین هیچگونه وصفی از شش آسمان دیگر در قرآن به میان نیامده است؛ جز اینکه آنها طباق (بر روی یکدیگر) قرار گرفتهاند (ملک/3). با اینکه واژگان «قمر» و «اَقْمار» (حالت جمع) وامواژههایی از زبان عربی هستند، لازم است برای جلوگیری از ابهام، از «قمر» به جای «ماه» استفاده شود، زیرا «ماه» اختصاصاً برای اطلاق به قمرِ مختص به زمین استفاده میشود؛ همچنین واژهٔ «ماه» معنای دیگری هم در بخشبندی سال دارد.

2- در هر دو کتاب، خداوند خالق اولیّه جهان است و همهچیز را آفریده است و جهان هستی مسبوق به ماده اولیّه نیست؛ البته این مسئله، بهصراحت در دو کتاب اشاره نشده است؛ بلکه این دیدگاه از معنای دو فعل «فطر» (در قرآن) و «بَرَ» (در تورات) استخراج میشود که متضمّن معنای آفرینش از «عدم» است؛ بهگونهایکه از پیش نبوده و نوآوری به همراه دارد. بخشی از ماده ی جدا شده را احتمالا” این ستاره همراه خود برد. بخشی دیگر نیز مسلما” به سطح خورشید باز گشت. به گزارش گروه رسانههای دیگر خبرگزاری آنا، محققان مقادیر قابل توجهی آب در اتمسفر یک سیاره بزرگ خارج از منظومه شمسی کشف کردند.

به گفتهی دانشمندان، مطالعهی اخیر همچنین میتواند به درک فرایندهای شیمیایی در غولهای یخی منظومهی شمسی و سیاراتی فراتر از آن کمک کند. همچنین تقریباً همان ترتیبِ آفرینش ذکرشده در تورات، در این روایت نیز مشاهده میشود. پلوتون تقریباً به همان بزرگی مریخ است. بنابراین «تَهو» یا همان «تاریکی» و «بَهو» که از آن «آب» تولید میشود، دو عنصر اصلی تشکیلدهندۀ عالم هستند. «بَهو» را معمولاً به «خالی» و «تهی» ترجمه میکنند و به سنگهای لجن آلودهای اشاره دارد که در ژرفناها فرو میرود و از آنها «آب» تولید میشود. این بدان معنی نیست که ذرات مدارهای ثابتی دارند .امروزه،به نظر ما،تک تک ذرات حلقه بر اثر نیروهای گرانشی و الکترومغناطیسی اطراف آن ها با هم برخورد میکنند و آشفته می شوند؛ در این صورت حلقه های زحل همواره در حال تغییرند.

معنی شعر به نام خداوند جان و خرد فارسی نهم را از سایت هاب گرام دریافت کنید. همینطور بعد از خرید کتاب اگر تمایل داشته باشید بخشی از آن را هایلایت کنید و روی آن یادداشت بنویسید و با دیگران به اشتراک بگذارید. فقط 158 یوان – و شما می توانید 2 روز کامل منظره غیراخلاقی را کشف کنید. 6- در تورات، آفرینش روشنایی و نامگذاری آن به «روز» و سپس نامگذاری قسمت تاریک به «شب»، پیش از آفرینش آسمان و حتی سایر اجرام سماوی، در روز اول خلقت مطرح شده است؛ بنابراین روز و شب دو مفهوم جدا هستند که بدون وجود آسمان و خورشید و ستارگان معنادار هستند؛ ولی در قرآن چنین تفکیکی بین مفهوم روز و شب از آسمان و خورشید مشاهده نمیشود و به خلقت جداگانه روز و شب، در ابتدای خلقت (پیش از آسمان و زمین و خورشید و ماه) اشاره نشده است.

بااینهمه، به نظر میرسد براساس ظاهر تورات، روزهای آفرینش کاملاً بر «هفت روز هفته» انطباقپذیر هستند؛ زیرا برای هر روز آفرینش از صبح و شب آن روز سخن به میان آمده است. این سیاره هر چهار روز دور سیارهای خورشید مانند مدار میزند و فاصله آن تا ستاره ۲۰ برابر کمتر از فاصله زمین تا خورشید است. همچنین در قرآن مانند تورات، مفهوم توسیع و گسترش «آسمان» را شاهد هستیم.

همچنین در تورات نیز پس از آفرینش آسمان، نوبت به خلقت ناهمواریها، پیدایش خشکی، ارزاق و گیاهان میرسد. اولین بار چنین مانوری در ماموریت فضاپیمای پایونیر ۱۱ انجام شد. زمین، زهره و مریخ همه آنها این فرآیند را در روزهای اولیه تجربه کردهاند، در ابتدا جو زمین بسیار گرم و متراکم بود همانطور که این اتمها سرد میشدند، اولین بارشها از آسمان برای تشکیل اقیانوسها شروع شد. در جریان این برخوردها و همین طور طی فرآیند شکل گیری زمین، آهن و دیگر عناصر سنگین در پوسته زمین فرو رفته و مسیر خود را تا هسته این سیاره ادامه داده اند.

جالب است بدانید نام دیگر سیاره زحل، کیوان می باشد. بیشک یکی از علل اصلی وجود اشتراک بین محتوای تورات و قرآن این است که هر دو در وحی الهی ریشه دارند و از یک منبع نازل شدهاند. آنان با دانشمندانی همگام شدهاند که مادۀ نخستین آفرینش را مواد مذاب دارای حرارت فوقالعاده میدانند، نه آب معمولی (مکارم شیرازی،1374: 9/26). برای تأیید این سخن به آیاتی از قرآن استناد میشود که در آنها واژه ماء بر چیزی غیر از آب معمولی اطلاق شده است؛ برای مثال، در آیاتی از قرآن برای «نطفه» انسانی نیز لفظ ماء استفاده شده است (سجده/8؛ مرسلات/20؛ طارق/6) بنابراین محتمل است که مراد از ماء در آیه 17 سوره هود، چیزی جدای از آب معمولی باشد.

حلقهها از یخ و سنگ ساخته شدهاند و دانشمندان هنوز از نحوه شکلگیری آنها اطمینان ندارند. در بین سیاره ها، چهار تای اول(عطارد – زهره – زمین – مریخ) به خورشید نزدیک ترند و سیارات داخلی رو تشکیل میدن و جامدن و بیشتر از جنس سنگ اند. در منظومه شمسی، چهار سیاره ی زمینسان(سیاره ی درونی) قرار دارد که عبارتند از عطارد(تیر)، زهره(ناهید)،زمین و مریخ(بهرام). سوزان و داغ بخش عمده ای از جو ناهید از دی اکسید کربن ساخته شده است که این ترکیب جوی باعث افزایش دمای سطح این سیاره تا 470 درجه سانتیگراد می شود. البته ایشان آیات مربوط به آغاز آفرینش را با آخرین نظریۀ علوم تجربی، یعنی «مهبانگ» هماهنگ دانسته و درصورت اثبات قطعی آن، این مسئله را یکی از مصادیق اعجاز علمی قرآن به شمار آورده است (رضایی اصفهانی، 1381: 1/94-105). درخصوص تورات نیز جیمز هاکس در قاموس کتاب مقدس، ذیل عناوین «آفرینش»، «آسمان»، «زمین» و «روز»، آیات ابتدایی کتاب مقدس را دربارۀ آغاز خلقت جهان بررسی کرده است (هاکس، 1377: 83-87 و 62-63 و 425-427 و 449). همچنین در تلمود که «تورات شفاهی» نامیده میشود و تفسیر خاخامهای یهودی بر تورات است، دیدگاههای علمای یهود دربارۀ آیات آفرینش آمده است.

اما آنچه از مقایسهها و تطبیقها بین دو کتاب یافت میشود، صرفاً نقل و گزارش عبارات تورات، با کمترین نقد و تحلیل است؛ برای نمونه، مؤلّف کتاب پژوهشی در اعجاز علمی قرآن در بخش تاریخچه، با آوردن گزارشی از تورات، تمرکز اصلی بحث را مقایسه قرآن با نظریههایی از علوم تجربی قرار میدهد (رضایی اصفهانی، 1381: 110-115)؛ و یا در کتاب «آفرینش و انسان» که شاید بهترین کتاب موجود در این زمینه باشد، مختصری از عبارات تورات در مسئله آفرینش جهان، بررسی شده و مولّف در ادامه، محتویات قرآن و عهدین را مقایسه کرده و سپس، محور بحث را آفرینش انسان و ویژگیهای آن قرار داده است (جعفری، 1386: 22-29). نوآوری مقالۀ حاضر، تمرکز اصلی بحث را – به دلیل ذکر ترتیبی آفرینش – بر روی گزارش تورات قرار داده و آن را با آنچه از قرآن در این زمینه بیان شده، مقایسه کرده و از شروح و تفاسیر متعدّد بر دو کتاب نیز استفاده شده است.

دیدگاهتان را بنویسید