کشف سیاره ای فراخورشیدی با احتمال وجود آب

ستارهشناسان معتقدند که وجود ابر سازه بیگانگان در مدار ستارگان، موجب کاهش چشمگیر انرژی آنها میشود. در حال حاضر گفته میشود که با ساخت سکونتگاههایی شبیه به حباب و بارور کردن خاک میتوان گیاهانی را پرورش داد و سپس از آنها اکسیژن بهدست آورد. کیمیاگری در قرن پنجم تحت نام ”علم” پا به عرصه گذاشت؛ به آن الچمی یا alchemia میگفتند؛ ترکیبی از ال (al-)، حرف تعریف عربی، و چمی (chemia)، واژهای یونانی که در فرمان دیوکلسین علیه آثار مصریانی که در کار تغییر ماهیت فلزات بودند، به کار گرفته شد؛ به نظر میرسد این واژه در واقع به معنی “هنر مصریان” باشد، یا سرزمینی با خاک سیاه که نامی مصری برای کشور مصر بود.

کوچکترین سیاره فرازمینی که تلسکوپ فضایی کپلر موفق به کشف آن شده، کپلر 37 بی (Kepler 37b) نام داشته و اندکی هم از کره ماه بزرگ است. به عنوان مثال، ایستگاه فضایی بینالمللی با وسعت 108 متری، از دیدگاه یک ناظر مریخی بسیار بسیار کوچک دیده می شود! وسعت این سازه عظیم در داستان علمی تخیلی رینگورلد، چیزی در حدود 1.6 میلیون کیلومتر است و میتواند تابش نور خورشید را از دیدگاه یک ناظر در راستای آن، به طور کامل مسدود سازد.

با این تفاسیر، دانشمندان برآورد میکنند که وسعت این ابر سازه عظیم ، چیزی در حدود 2.2 میلیون کیلومتر باشد. آیا چنین چیزی امکانپذیر است؟ جرم اورانوس تقریباً ۱۵ برابر جرم زمین است فاصلۀ آن از خورشید ۱۹ برابر فاصلۀ زمین تا خورشید است و بنابراین ۸۴ سال طول می کشد تا اورانوس یک دور دور خورشید بگردد. هسته احتمالا ترکیبی مشابه هسته زمین اما ۲۰ تا ۳۰ برابر سنگینتر میباشد.. در این سال، تلسکوپ فضایی کپلر (Kepler Space Telescope)، سعی بر آن داشت سیاراتی مشابه با ویژگیهای زمین را در مدار هزاران ستاره دیگر مورد بررسی قرار دهد.

در این کارگاه، ارائه گزارش هایی از فعالیت های تیم رصدی سازمان فضایی ایران در رصدخانه این سازمان در مرکز فضایی ماهدشت کرج ، IOTA/ME ، جمعیت منجمان مهبانگ، کارگروه گذر زهره در انجمن نجوم مشهد، گروه دانشگاه شهید بهشتی و یکی از پنج تیم برگزیده از گزارش های رصدی دریافت شده از اصفهان صورت پذیرفت. در صحنهای که خانوادهی اِسمیت همراهبا رئیسجمهور مشغول صرفِ شام روز شکرگزاری هستند، یک گزارش خبری از تبدیل دستهجمعیِ بوقلمونها به اَبرسربازان از تلویزیون پخش میشود.

تیمی از محققین دانشگاههای ام آی تی، هاروارد، ویرجینیا تک، دانشگاه کنتیکت و دانشگاه کپنهاگ/ تاثیر شرایط جوی و آلودگی هوا بر پخش ویروس کرونا را بررسی کردهاند. ولی شرایط در مورد KIC 8462852 بسیار متفاوت است! KIC 8462852 یک ستاره از نوع F با فاصله 1300 سال نوری از زمین است که حرارت بسیار بیشتری نسبت به خورشید دارد. این تلاشها، نهایتا منجر به اکتشاف ستاره تابی یا KIC 8462852 شد.

ستاره تابی یا KIC 8462852، یکی از ستارگان موجود در صورت فلکی ماکیان است که در فاصله 1300 سال نوری زمین واقع شده و از ستارههای نوع F به شمار میرود. پاسخ : نوع خاصّی ازپلاستیک وچوب ، زیراخاصیت نارسانایی آن ها نسبت به گرما بیش تراست . اين سنگ ها در زير يا سطح زمين دوباره سرد مي شوند و سنگ هايي را به وجود مي آورند كه به آنها آذرين مي گويند. نواحی تیره را مناطق رشد گیاهان می دانستند ولی امروزه مشخص شده این قسمت ها صخره های پاک شده از غبار سرخ رنگ هستند.

بولتون میگوید: «آنها وارد بیابان مشتری شدند.» فضاپیما پیش از اینکه بتواند وارد مناطق پر آب اتمسفر مشتری شود، ارتباطش قطع شد. با فاصلهٔ زیادی که با خورشید دارد، آب موجود در حلقههای آن به یخ تبدیل میشود. به عنوان مثال، در یک توضیح علمی آمده که رفتارهای نامنظم روشنایی این ستاره را باید به حلقههای یک سیاره فرازمینی نسبت داد. سیاره ما سنی در حدود 4.5 میلیارد سال دارد که اندکی از خورشید جوانتر است. چنین ساختار عظیمی اگر در مدار خورشید ساخته شود، شعاع آن چیزی در حدود 149 میلیون کیلومتر و محیط آن حدودا 940 میلیون کیلومتر خواهد بود.

در این مدل، اشیای بسیار بزرگ و عظیم، به علت فشار تابشی حاصل از بادبانهای بزرگ خورشیدی و همچنین حرکت ثابت نسبت به ستاره مادر، در محل خود ثابت باقی میمانند؛ چیزی که در مورد ستاره تابی صدق نمیکند. شعاع خورشید چیزی در حدود 695 هزار کیلومتر است. این در حالی است که همین سیگنال فاصله زمین تا ماه را تنها در حدود 1.3 ثانیه پیمایش میکند! میانگین فاصلهٔ این سیارک کوتوله از خورشید در حدود ۴۱۴ میلیون کیلومتر (۲٫۷۷ واحد نجومی) است. این ستاره، هیچ نظم خاصی در انتشار نور ندارد و در بازههای زمانی مختلف، جسمی ناشناخته از رسیدن نور این ستاره به زمین جلوگیری میکند.

رفتار عجیبی که این ستاره در هنگام انتشار نور از خود نشان میدهد، سبب شده که دانشمندان وجود ابر سازه بیگانگان در مدار آن را علت این امر معرفی کنند. این ساختار غولپیکر، توسط تمدنی پیشرفته از موجودات فضایی ساخته شده و در اطراف این ستاره گردش میکند. بر اساس این مدل، موجودات فضایی میتوانند یک کره عظیم را در مدار ستارههای خود ایجاد و با این کار، بخش قابل توجهی از انرژی آن را دریافت کنند.

وجه اولیة آن حاصل لحظه و حس و حالی بود که همگی در آن قرار داشتند، حضور هفت دختر در سراپردة شاه نیاز به هفت خانه یا یک خانه با هفت اتاق یا حجره داشت. این در حالی است که ستارهشناسان دریافتهاند میزان روشنایی ستاره تابی در طول این رصدها، به میزان 22 درصد افت میکرده و هنوز هیچ دلیل قانعکنندهای برای این اتفاق عجیب مطرح نشده است. ولی الگوی رفتاری عجیب ستاره تابی، با این ساختار حلقهای سازگاری ندارد و افت روشنایی آن را نمیتوان به این شکل از ابر سازه بیگانگان نسبت داد.

همانطور که گفته شد، سیارهای با قطر مشتری، تنها میتواند 1 درصد از نور خورشید را افت دهد. سیاره به جرمی گفته میشود که در مداری به دور خورشید باشد و جرم کافی برای رسیدن به تعادل هیدرواستاتیکی داشته باشد (اتفاقی که شکل سیاره را گرد میکند) و اطراف مدار خود را از زبالهها پاک کرده باشد. مدار حرکت سیارات به گرد خورشید یک بیضی است که خورشید در یکی از دو کانون آن قرار دارد. اگر ستاره تابی توسط مجموعهای از اجرام فرازمینی احاطه شده باشد، حجم این سیارکها حتی از ستاره مرگ (Death Star) در جنگ ستارگان (Star Wars) هم بزرگتر خواهد بود!

اختلاف خاصی وجود داشت بر سر اینکه ایا یک جسم اگر قسمتی مجزا از یک جمعیت بود، باید یک سیاره در نظر گرفته شود، مانند یک کمربند یا اینکه آن باید به اندازه کافی بزرگ، برای تولید انرژی توسط همجوشی گرمایی اتمی دوتریم باشد. زیرا این سیاره دارای اتمسفری است که در فضا گسترده است. 1. بَهرام یا مِرّیخ چهارمین سیاره در سامانه خورشیدی است که در مداری طولانیتر و با سرعتی کمتر از زمین به دور خورشید میچرخد. این پدیده، در بازههای زمانی معین توسط این سیاره تکرار شده و ناظر زمینی به طور دقیق میتواند این امر را زیر نظر بگیرد.

در این کتاب شما می خوانید که … هر سازهای که در مدار این ستاره ساخته شده باشد، به اندازیای بزرگ است که نور این ستاره را به شکل قابل توجهی مسدود میکند. چنین سازهای دارای چه حجم و اندازهای است؟ سازهای با شعاع 3.4 میلیون کیلومتری، به اندازهای بزرگ است که ارسال یک سیگنال رادیویی از یک سمت آن به سمت دیگر، حدودا 11.6 ثانیه زمان میبرد! در سیاره زمین یک روز برابر با 23 ساعت و 56 دقیقه است اما در سیارات دیگر مدت زمان روز متفاوت است. این فاصله زیاد از جفت ستارگان مرکزی میتواند کلید بقای سیاره باشد.

مشاهدات اضافی و تجزیه و تحلیل دقیقتر ممکن است به دانشمندان کمک کند که این ذرات از کجا میآیند. اگر مجموعه سیارکهای موجود در مجموعه دایسون، در منظومهای قابل قیاس با فضای داخلی سیارات منظومه شمسی در حال گردش باشند، هر یک بار گردش آنها به دور ستاره تابی ممکن است چندین ماه و یا چندین سال به طور بینجامد. آنها در شرایط سخت تر پشتیبانی می کنند و بازیکن تخصص های خود را در ماموریت های خاص انتخاب می کند و می تواند دستورات ساده ای به آنها بدهد.

دیدگاهتان را بنویسید