کز ازلش علمْ چه دریاست این؟

شاید اصلا آن زمان که منظومهی شمسی تازه در حال شکل گرفتن بوده، ستارههای زیادی دور و اطراف وجود داشته که به نوبهی خود این تاثیر را گذاشتهاند. شپرد و تروهیو در مقالهای به تجمع عجیب این اجرام نزدیک دایرهالبروج اشاره کردند و گفتند که شاید یک سیارهی بزرگ دوردست این اجرام را به نزدیک دایرهالبروج میآورد. در سال ۲۰۱۴ «اسکات شپرد» (Scott Sheppard) و «چاد تروهیو» (Chad Trujillo) مقالهای منتشر کردند و گفتند که جرمی به نام VP113 را کشف کردهاند.

او میگوید: «تا زمانی که این سیاره مستقیم کشف شود، وجود آن فقط یک فرض خواهد بود، هرچند که فرضیهای کاملا قدرتمند باشد.» این دو برای کشف مستقیم سیارهی ایکس جستجو با تلسکوپ سوبارو واقع در هاوایی را شروع کردهاند و امیدوارند دیگر ستارهشناسان هم به آنها ملحق شوند. او میگوید از آنجا که براون و باتیگین تعداد اجرام مورد بررسی خود را به ۶ عدد کاهش دادند، ادعای آنها را ضعیف کرده است. مرگ و میرها کاهش یافت. میزان مرگ و میر در حال کاهش بود و افراد در حال بهبودی بودند …

با این حال همچنان قسمتی از ناهنجاریهای مدار اورانوس برای ستارهشناسان نامفهوم بود. بنابراین آنها حدس زدند که ممکن است به جز نپتون، سیارهی دیگری هم وجود دارد که بر مدار اورانوس تاثیر میگذرد. پس از آن آنها از ماسه و یک سنگ صاف بزرگ استفاده کرده و با آسیاب کردن ماسه بروی سنگ سطح آن را کاملا صیقلی می کرده اند .در ادامه ما خواهیم دید که مصریان باستان نیز هزاران سال قبل از ساخت بنای پوماپونکا چگونه با استفاده از سنگ گرانیت ابلیسک های غول پیکر خود را می ساخته اند. آنها استدلال میکنند ادعاهای عجیب و غریب او کل این حرفه را تضعیف میکند.

آنها متوجه شدند الگویی که شپرد و تروهیو به آن رسیدند فقط نیمی از داستان بوده است. سیاره ناهید، زهره یا ونوس از بسیاری جهات از نظر ساختار شبیه به زمین است. آنها مدلهای کامپیوتری زیادی را با در نظر گرفتن حضور سیارهی ایکس ساختند. آنها شروع به بررسی مدار سدنا و VP113 بعلاوهی ۱۰ جرم دیگر آن منطقه کردند. براون میگوید وقتی سدنا و پنج جرم دیگری که در مدارهای مشابه بودند را بیشتر بررسی کردیم، متوجه شدیم که آنها احتمالا تحت تاثیر گرانش یک ستاره آنجا قرار نگرفتهاند و حتما باید سیارهای بزرگ آن دور و اطراف وجود داشته باشد.

باتیگین و براون میگویند که اگر سیارهی ایکس وجود داشته باشد، ستارهشناسان باید اجرام بیشتری که تحت تاثیر گرانش آن هستند را پیدا کنند. دانشمندان سیاره شناسی و نجوم شناسان از ابزارهای پیچیدهای در فضا و زمین استفاده میکنند تا سیارههایی با ویژگیهای مناسب و مکان مناسب در اطراف ستارههای خود را که میتواند در آن حیات وجود داشته باشد، پیدا کنند. نویسندگان بازی Borderlands ۳ در نوشتن داستانهای خاص هر سیاره کار قابل توجهی ارائه دادهاند و شخصیتهایی که در این سیارهها معرفی میشوند اغلب خوب نوشته شدهاند و بازیکنان را با خود و برای رسیدن به هدفشان همراه میکنند.

این دو متوجه شدند که این اجرام در حضیض مداری، به صفحهی منظومهی شمسی نزدیک میشوند. این گاز دوباره به لایه ابری بالا میرود و چرخه را تکرار میکند. احتمال میرود که سیارهی ایکس این حضیض نزدیک را ایجاد کرده باشد. معادن بزرگ سفایر ( یاقوت کبود ) در واقع بازمانده رگه های آتشفشانی و دگرگون شده از گرانیت و مرمرند که در بستر رودها و دامنه کوهها دچار هوا زدگی شده اند، مقادیر زیادی از این سنگ در برمه، تایلند، استرالیا، امریکای شمالی، برزیل، کشمیر و افریقا یافت می شود.

در دانشنامه دیسقوریدوس پزشک و دارو ساز یونانی آمده : سنگ حدید دارویی لطیف کننده و از بین برنده گرمی است. اخترکتان خیلى قشنگ است. اریس یک جرم یخی دوردستهای منظومهی شمسی و تقریبا هم اندازهی پلوتو است. از آن زمان تعداد دیگری جرم یخی در مدارهای مشابه کشف شد. کمربند کوییپر منطقهای مملو از اجرام کوچک سنگی و یخی است که از حدود سیارهی نپتون و فاصلهی ۳۰ واحد نجومی شروع میشود. باتیگین و براون شروع به بررسی دوبارهی ۶ جرم کوچک موجود در دوردستهای منظومهی شمسی کردند. در سال ۱۹۰۶ فردی ثروتمند به نام «پرسیوال لوول» (Percival Lowell) از رصدخانهی شخصی خود در آریزونا شروع به جستجو به دنبال این سیارهی احتمالی کرد.

در این صفحه تعداد 145 مقاله تخصصی درباره تشکیل سیاره که در نشریه های معتبر علمی و پایگاه ساینس دایرکت (Science Direct) منتشر شده، نمایش داده شده است. در زبان پرتغالی نیز وضع دقیقاً به همین منوال است. گناهی که پس از دویست سال هنوز نتوانسته اند از آن رهایی یابند و گویا در روح و روان نسلهای بعدی نیز حک می شود و فرزندان میراث دار اعمال پدرانشان می شوند .

در سال ۱۹۳۰ پلوتو کشف شد، ولی این جرم خیلی کوچک بود و نمیتوانست تاثیرات معناداری روی مدار اورانوس ایجاد کند. مثلا در سال ۱۸۴۶، ریاضیدانی فرانسوی از روی ناهنجاریهایی که در مدار سیارهی اورانوس وجود داشت، وجود سیارهای دیگر فراسوی آن را پیشبینی کرد. سیارهی نپتون از روی ناهنجاریهایی که در مدار سیارهی اورانوس میگذاشت ابتدا پیشبینی و سپس به طور مستقیم کشف شد. معنی این اتفاق مشخص بود، جرمی خیلی بزرگ آنسوی مدار نپتون باید سدنا را در این مدار عجیب قرار داده باشد. طبق آنچه در سال ۲۰۱۳ از دادههای این رصدخانه بدست آمد و تحقیق «کوین لومان» (Kevin Luhman) از دانشگاه پنسیلوانیا، باید سیارهای خیلی بزرگ به اندازهی زحل یا حتی بزرگتر در فاصلهی ۱۰ هزار واحد نجومی وجود داشته باشد.

سیستم ارتباطی لیزری میتواند در عملیاتهای فضایی اطلاعات را 100 برابر سریعتر از فرکانسهای رادیویی مخابره کند و به همین خاطر ساکنان «شهر ابری» حتی میتوانند تصاویری که از محیط پیرامون خود تهیه میکنند را به صورت مستقیم به زمینیان نشان دهند یا آنکه فیلمهای سینمایی را با کیفیت HD مشاده کنند. حتی اگر باتیگین و براون بتوانند دیگر ستارهشناسان را قانع کنند که سیارهی ایکس وجود دارد، همچنان یک مشکل دیگر باقی میماند. یک مشکل اصلی را رصدخانهی «وایز» (WISE) ناسا ایجاد کرد. شخصیت تازهاش، پسر پیشاهنگی بود با نام «توتور»؛ با چهرهای باز و بشاش، بینی نوکتیزی که عجیب آدم را یاد «پینوکیو» میانداخت.

دیدگاهتان را بنویسید