نکاتی درمورد سیارات منظومه شمسی که جالب است بدانید!

این دما تقریبا سه برابر گرمتر از ستاره نوع جی و داغتر از هر ستاره میزبان سیاره شناخته شده دیگری است. بهدلیل این خروج از مرکز، تغییرات دما در نقطهی زیرخورشیدی زیاد است ( Subsolar Point؛ نقطهی زیرخورشیدی در یک سیاره عبارت از محلی است که تصور میکنیم خورشید درست بالای سرمان، در سمتالرأس، قرار دارد؛ یعنی جایی که پرتوهای خورشید درست بهصورت عمودی به سیاره میتابد)؛ به این صورت که در حضیض، دمای این نقطه حدود 700K میباشد، اما در زمان اوج، 100K کاهش مییابد. حلقهها از یخ آب معمولی درست شدهاند؛ با اندازههایی از میکرون گرفته تا قطعاتی بهبزرگی کامیون.

از مشتری تا نپتون، سیارهها را مشتریسان (Jovian) یا سیارههای غول (Giant Planets) مینامند. مدار سیارهها بهدور خورشید، بیضیهایی است تقریباً همصفحه، که تنها اندکی با دایره اختلاف دارد. محور چرخش سیاره تقریباً عمود بر صفحهی مداری است؛ در نتیجه ممکن است بتوان در نزدیکی دو قطب نقاطی را یافت که دمای آنها پیوسته زیر نقطهی انجماد باشد. زمین و زهره تقریباً هماندازهاند، و تصور بر این است که درون آنها نیز یکسان باشد. در سال 1987 دو مدار گرد آمریکایی پایونیر 12 و 13،پرتاب شد که به مدت 2 سال 90 درصد سطح سیاره را، از مدا،مساحی کردند.در همین سال ونراهای 11 و 12 نیز بر سطح زهره فرود آمدند و عکس هایی از سطح آن ارسال کردند.در سال 1981 ونراهای 14 و 15 نتایج اولیه ی آنالیز شیمیایی خاک زهره و نخستین عکس های زنگی سطح زهره را بدست دادند.

٬به ایمیل های دوستان ارسال خواهد شد ! پنج سال بعد، وِنرا 4 شوروی (Venera 4) نخستین دادهها را از زیر ابرها فرستاد، و اولین تصاویر از سطح سیاره را ونراهای 9 و 10 در سال 1975 ارسال کردند. اولین شخصی که تغییر شکل سیاره ونوس در آسمان زمین را ثبت کرد، ستاره شناس ایتالیایی گالیلئو گالیله در سال 1610 بود. ونرا ۹ اولین عکسها از سطح ونوس را به زمین مخابره کرد. گفته میشود که یکی از اولین انسانهای دلو به دست (زئوس) خدای یونانیان در اساطیر بوده است. «مارکوس جانسون» ستارهشناس دانشگاه استکهلم سوئد و اولین نویسنده این مطالعه جدید که امروز در ژورنال «نِیچر» به صورت آنلاین منتشر شد، توضیح داد: « پیدا کردن سیارهای در اطراف قنطورس بسیار هیجانانگیز بود.

بزرگترین دستاورد کاسینی از مشتری، ثبت دقیقترین پرترهی رنگی از این سیاره (تا آن زمان) بود.از دیگر مشاهدات کاسینی میتوان به ابر تاریک چرخانی در بخش بالای جو مشتری اشاره کرد که تقریبا هماندازهی لکهی سرخ بزرگ بود و در نزدیکی قطب شمال آن قرار دارد. به عنوان نمونه میتوان به قمرهای گالیلهای مشتری و قمر تیتان اشاره نمود. این حالت برای قمرهای دیگر هم در منظومه شمسی نیز اتفاق میافتد.

طرف دیگر همچنان ناشناخته میباشد . دوقلوهای Voyager که در سال ۱۹۷۷ برای مطالعهی غولهای گازی به فضا پرتاب شده بودند، همچنان به ماجراجویی خود ادامه میدهند و از خورشید دور میشوند. مهمترین هدفی که کاربر ها تو پلتفرم دنیا های بیگانه دنبال میکنن، استخراج Trilium هستش. همچنین به دنبال سرنخهایی در مورد نحوهی شکلگیری سیاره، هستهی سنگی، مقدار آب در اعماق جو، توزیع جرمی و بادهای عمیق آن میپردازد که سرعت آنها به ۶۱۰ کیلومتر بر ساعت میرسد.برخلاف دیگر کاوشگرهایی که به سیارههای منظومهی شمسی فرستاده شدند، جونو با آرایههای خورشیدی مشابه ماهوارههای زمینی تقویت میشود درحالیکه معمولا از ژنراتورهای ترموالکتریکی ایزوتوپی پرتوافشان برای مأموریتهای داخل منظومهی شمسی استفاده میشود.

وویجر ۱ و ۲ اطلاعات زیادی را در مورد قمرها، میدان مغناطیسی و موارد دیگر در اختیار پژوهشگرها قرار داد. با وجود این، احتمالاً به دلیل چرخش آهسته، زهره هیچ میدان مغناطیسی ندارد. عطارد یک میدان مغناطیسی ضعیف دارد که شدت آن حدود 1% میدان زمین است. یکی از کشفیات دیگر گالیله، میدان مغناطیسی مجزای گانیمد بود. بالاخره در سال 1962، اندازهگیریهای راداری مشخص کرد که دوره تناوب چرخشی 243 روز و بهصورت پسرونده (رِجعی) است؛ به عبارتی خلاف دیگر سیارات میچرخد.

سیاره مشتری: سرعت چرخش 13/07 کیلومتر در ثانیه (29,236 مایل در ساعت) یا یک دوره تناوب آن حدود 11/86 سال زمینی است. روی سطح این سیاره شبیه به یک روز بسیار مهآلود و ابری روی زمین است. فضاپیماها روز به روز، دادههای دقیقتری از منظومه شمسی جمعآوری میکنند. تعدادی از این مناطق را میتوان به حفرههایی نسبت داد که اعماقشان همیشه در سایه قرار دارد. سطح آن از دهانههای عمیق و لبه تیز پوشیده شده که ظاهری شبیه به یک اسفنج بزرگ دارد.

ولی یک قانون دیگر نیز وجود دارد. برای همین سال ۲۰۰۵ اتحادیه جهانی نجوم، تصمیم گرفت كه تعریفی جدید از سیارههای منظومه شمسی ارایه دهد تا دیگر این اجرام تازه كشف شده جزء سیارات محسوب نشوند تا هماهنگی در متنهای علمی حاصل شود. بیشتر سیارکها، اجسام فرا نپتونی ، دنبالهدارها و دیگر اجسام کوچک در این گروه قرار میگیرند. سفینههایی بر روی ماه، زهره، مریخ و تیتان، قمر زحل، فرود آمدهاند؛ و بهوسیلهی فضاپیما، تمام سیارهها، قمرهایشان، و بسیاری از سیارکها و دنبالهدارها مورد مطالعه قرار گرفتهاند. تابش فروسرخ خروجی بهوسیلهی کربن دیاکسید جو، اصلیترین مؤلفهی آن، بهدام میافتد.

عطارد هیچ قمری ندارد، در نتیجه، پیش از اندازهگیری نیروی وارد بر یک فضاپیما بهوسیلهی میدان جاذبه، امکان تعیین جرم (و توزیع جرم) و چگالی وجود نداشت. دکتر “فولر” گفت: «برای اینکه میدان گرانشی سیاره با این فرکانسهای خاص در حال نوسان باشد، داخل آن باید پایدار باشد و این کار فقط زمانی امکانپذیر است که هرچه به مرکز سیاره نزدیکتر میشویم، نسبت یخ و سنگ به تدریج افزایش یابد.» نتایج حاکی از آن است که هستهی زحل ۵۵ برابر پرجرمتر از سیاره زمین است و سنگ و یخ آن تنها ۱۷ برابر جرم زمین را تشکیل میدهند. زهره یک هستهی آهنی با شعاع تقریبی 3000Km دارد، و گوشتهی صخرهای مذاب آن بیشتر سیاره را پوشانده است.

سه حلقهی واچرخشی (چرخش باد در مقیاس بزرگ حول یک نقطهی مرکزی با فشار جوی بالا برخلاف عقربههای ساعت) به نام حلقههای سفید هم در ۱۹۳۸ کشف شدند. تایتان هم با قطر 5150 کیلومتر، بزرگترین قمر سیاره زحل و دومین قمر بزرگ منظومه شمسی است. جزئیاتی هم که روی سطح دیده میشود، خیلی مبهم است؛ بنابراین چند رصد استثنا هم بهعنوان خطاهای رصدی تعبیر میشد. نکته: در صفت های دوسیلابی ، در صورتی که صفت به y ختم شده باشد می توانیم از این قاعده استفاده کنیم.

زیر نویس عکس حلقه تار عنکبوت که در این تصویر ساختگی به رنگ آبی کمرنگ دیده می شود ، از حلقه اصلی که مشتری را احاطه می کند بیرون زده است . اتمسفر دارند زیرا گرانش آنها به اندازه کافی قوی هست که گازها را نزدیک سطح خود نگه دارد. تنها دلیل این وضعیت آن است که دما، بالاتر از نقطهی انجماد و زیر نقطهی جوش آب است و ضخامت جو نیز به حد کافی میباشد. این کشف میتواند به دانشمندان در جستجوی منشأ واقعی مشتری کمک کند.شباهت جو موجدار مشتری به ابرهای زمین: مشتری و زمین شاید دو سیارهی کاملا متفاوت به نظر برسند اما جو این دو سیاره بیشتر از آنچه به نظر میرسد به یکدیگر شباهت دارند.

شاید این تغییر حجم از سرد شدن سیاره سرچشمه گرفته باشد. عناصر اصلی تشکیل دهندهی این لایه، که با اغماض آنرا جو رقیق مینامند، عبارت است از اکسیژن، سدیم و هلیوم. یک توضیح ممکن این است که به دلیل تابش فرابنفش خورشید، آب در لایههای بالایی جو به هیدروژن و اکسیژن تجزیه شده، هیدروژن به فضای بینسیارهای گریخته است. البته بیشتر نور تابشی، حدود 75%، از لایههای بالایی ابرها منعکس میشود. این سیارات یک سطح جامد دارند؛ با قطر بین 5000 تا 12000 کیلومتر، اندازهی نسبتاً یکسانی دارند؛ و با چگالی میانگین 4000 تا 5000kgm-3 ، از چگالی نسبتاً بالایی برخوردارند (چگالی آب 1000kgm-3 است).

سیگر گفت: ساخت محموله علمی دو پوندی (حدود یک کیلوگرم) این کاوشگر با کمک مالی فارغ التحصیلان دانشگاه ام آی تی آغاز شده است. هر يك از فاصله ها يا شكاف ها حدود ۳۲۰۰ كيلومتر يا بيشتر از آن پهنا دارد. در حدود 75% سطح زمین را آب پوشانده است.سیارات دیگری از منظومه شمسی که در آنها آب وجود دارد،مریخ و زهره هستند. بر فراز قطب جنوب زحل نیز تاوهای شکل گرفته است که شبیه طوفانی شدید به نظر میرسد. پلوتون در مداری بیضی شکل بدور خورشید در حرکت است.

سیارهی کوتوله پلوتون خارج از این دستهبندی قرار میگیرد. در سیستم پلوتون-شارون، مرکز جرم خارج از پلوتون است، بنابراین آنها یک منظومه دوتایی را بهوجود آوردهاند. از اوایل دههی 1990، کشف اجسام بزرگی بعد از مدار نپتون، سؤالی را پیرامون وضعیت پلوتون برانگیخت. امروزه بسیاری از شیوههای مورد استفاده در علومِ مربوط به زمینشناسی را برای مطالعه سیارات بهکار میبرند. عطارد، زهره، زمین و مریخ را سیارات زمینسان (Terrestrial Planets) مینامند. نزدیک ترین جرم فضایی به زمین چه نام دارد؟ زمین زیست پذیر ترین سیاره منظومه شمسی است.

هر یک باری که به بدور خورشید میچرخد معادل ۶۸۷ روز (روز زمین) به درازا میکشد و شب و روز کمی طولانیتر از کره زمین است. نیم کره شمالی در بالای خط استوا و نیم کره ی جنوبی در پایین خط استوا قرار دارد. اگر محل دقیق زهره معلوم باشد، گاهی میتوان آنرا حتی در حضور خورشید بالای افق نیز دید. علاوه بر سیارات روشن، تنها میتوان دنبالهدارهای درخشان را با چشم غیر مسلح دید. برای اندازهگیری سرعت گردش سیارات گازی به دور خود، دانشمندان مجبورند روشهای غیر مستقیم به کار ببرند.

دیدگاهتان را بنویسید