قمرهای سیارات بی ستاره می توانند آب و حیات داشته باشند

از سوی دیگر خود علم تجربی مبتنی بر یک­سری پیش­فرض­های فلسفی و جهان­شناختی است: اعتقاد به منطق، اعتقاد به قابل شناخت بودن جهان، اعتقاد به امکان خبر دادن از جهان خارج توسط تجربه و اعتقاد به قانون­مندی جهان. حدود 4 میلیارد سال پیش مشتری در موقعیت فعلی خود در منظومه شمسی قرار گرفت، جایی که پنجمین سیاره نسبت به خورشید است. چرخش سریع مشتری (هر 10 ساعت یک چرخش حول محور خود) جریانهای جت مانند شدیدی ایجاد میکند و سبب میشود تا ابرها به کمربندهای تاریک و روشن در یک امتداد طولانی تقسیم شوند.

مشتری با وجود اندازه، کوتاهترین روز را نسبت به سایر سیارات دارد و فقط 10 ساعت طول میکشد تا این سیاره یک چرخش کامل حول محور خود انجام دهد. از این فاصله 43 دقیقه طول میکشد تا نور خورشید از خورشید به سیاره مشتری برسد. یک روز در مشتری فقط حدود 10 ساعت طول میکشد (مدت زمانی که مشتری یک دور حول محور خودش میچرخد) و همچنین پیمودن یک دور کامل سیاره مشتری حول خورشید یک سال به وقت مشتری است که آن را «جووین» (Jovian time) مینامیم. مشتری طوفانی با بیش از دوازده وزش باد غالب را تجربه کرده که سرعت بعضی از آنها در استوا به 539 کیلومتر در ساعت (335 مایل در ساعت) میرسد.

گرچه سیاره مشتری مکانی بعید برای تسخیر موجودات زنده است اما در مورد بسیاری از قمرهای این سیاره این موضوع صدق نمیکند. در قطب جنوب سیاره زحل هم یک ساختار چرخشی بزرگ وجود دارد. دو سفینه ویجر وجود هفت حلقه زحل را تائید کردند. هنگامی که این دو سیاره در نزدیکترین نقطه نسبت به یکدیگر قرار دارند فاصله زمین تا مشتری فقط 588 میلیون کیلومتر (365 میلیون مایل) است. در این فاصله سیاره مشتری چنان درخشان است که حتی سیاره زهره یا ناهید در مقایسه با آن کم رنگ به نظر میرسد.

شاید برایتان جالب باشد که بدانید، حتی اگر بتوانیم بر روی این سیاره گام بگذاریم، نمیتوانیم چیزی به جز ابراهای متراکم را ببینیم. در نزدیکی سیاره میدان مغناطیسی، انبوهی از ذرات باردار را به دام میاندازد و انرژی آنها را افزایش میدهد و در نتیجه تابش شدیدی ایجاد میکند که میتواند درونیترین قمرها را بمباران کند و به فضاپیماها آسیب برساند. آنها برای این منظور کاربید سیلیکون را در آب قرار دادند و سپس آن را با «سندان» الماس فشرده کردند تا استرس موجود در کربن را افزایش دهند و بعد آن را با استفاده از لیزر گرم کردند تا شرایط داخل یک سیاره غنی از کربن را تقلید کند.

محققان نجوم تاکنون وجود بیش از ۱۶۰۰ آتشفشان بر سطح این سیاره را شناسایی کرده اند، اما به نظر می رسد تعداد زیادی آتشفشان کوچک و غیر قابل رویت بر سطح این سیاره وجود داشته باشند. کشش و جاذبه مشتری به عنوان عظیمترین جسم منظومه شمسی پس از خورشید به شکلگیری منظومه ما به این شکل کمک کرده است. ظاهر مشتری شبیه یک تابلو فرش از نوارها و لکههای ابر رنگارنگ است. بدون وجود سطح جامد برای کند کردن این ابرها، لکههای مشتری میتوانند برای سالها باقی بمانند. فاصلهي آن از مركز سياره فقط 180 هزار كيلومتر، و از سطح آن فقط در حدود 110 هزار كيلومتر است.

شکل گیری منظومه شمسی حدود 5 میلیارد سال پیش ، از ابری متشکل از گاز و غبار بین ستارهای ، آغاز گردید. اگر این عدد کمی کوچکتر از این بود، آنگاه جهان به شدت یکنواخت بود؛ توده بیجانی از گاز و غبار، که هرگز به شکل ستارگان و کهکشانهای امروزی در نمیآمد. در اعماق جو این سیاره فشار و دما افزایش مییابد، به گونهای که گاز هیدروژن تبدیل به مایع میشود و بزرگترین اقیانوس منظومه شمسی را در سیاره مشتری تشکیل میدهد. در حالی که یک فضاپیما جایی برای فرود روی مشتری نخواهد داشت نمیتواند به راحتی بر فراز آن نیز پرواز کند.

علاوه بر داستان و روایت جذاب آن، شخصیت های موجود در بازی نیز بسیار عالی و به معنای واقعی، خاص طراحی شده اند و شبیه آن ها را در هیچ بازی دیگری تاکنون ندیده ایم. در حقیقت اگر زمین به اندازه یک سکه باشد سیاره مشتری تقریباً به اندازه یک توپ بسکتبال است. چندین سال بعد طی اتفاقاتی یک کمپانی دیگر به نام Dahl Corporation در پاندورا مستقر می شوند و توسط تعداد زیادی مجرمینی که با خود به این سیاره آورده اند مشغول به حفر معادن می شوند. هنگامی که سوخت این کاوشگر کم شد این کاوشگر به صورت عمد با مشتری برخورد داده شد تا از خطر برخورد و آلوده شدن قمر Europa، که ممکن است یک اقیانوس در زیر سطح خود داشته باشد و قادر به حمایت از زندگی باشد جلوگیری شود.

این بدان معناست که مشتری تقریباً به صورت ایستاده و عمود میچرخد و مانند سیارات دیگر دارای فصلهای آب و هوایی شدید نیست. محیط مشتری احتمالاً برای زندگی مطابق آنچه ما میشناسیم مساعد نیست. هنوز مشخص نیست که در اعماق سیاره مشتری چه چیزی وجود دارد؟ اندازه و فاصله سیاره مشتری تا خورشید چه قدر است؟ تنها نام معروف برای این سیاره بعد از مشتری، سیاره هرمز است. مشتری بزرگترین سیاره منظومه شمسی نام خود را از پادشاه خدایان روم باستان گرفته است. این منطقه کرهای به اندازه 1 تا 3 میلیون کیلومتر (600,000 تا 2 میلیون مایل) به سمت خورشید (هفت تا 21 برابر اندازه خود مشتری) است و به یک شکل مخروط مانند تبدیل میشود که بیش از 1 میلیارد کیلومتر (600 میلیون مایل) در پشت مشتری قرار دارد و تا مدار زحل میرسد.

ناسا پیشتر درخواست کرده بود برنامه هایی برای ماموریت به زحل ارائه شود که شامل یک کاوشگر ورودی جو و تحقیقات احتمالی در مورد سکونت و کشف احتمالی زندگی در قمرهای زحل Titan و Enceladus است. پایونیر 10 نشان داد که کمربند تابشی مشتری چقدر خطرناک است، در حالی که پایونیر 11 اطلاعات مربوط به لکه سرخ بزرگ و تصاویر نزدیک از مناطق قطبی مشتری را ارائه داد. این ماموریت که در سال 2022 آغاز میشود، طبق برنامهریزی ها در سال 2030 در مدار مشتری قرار میگیرد تا سه قمر مشتری یعنی Ganymede، Callisto و Europa را مطالعه کند.

مدار زمین آبی است. تشکیل سیاره مشتری چگونه بوده است؟ دو دانشمند به نامهای ویلیام پیکرینگ و پرسیوال لاول، هر یک مستقل از دیگری، جرم و مسیر این سیاره فرضی را محاسبه کردند که لاول پیشاپیش آن را «سیاره ایکس» نامیده بود. گندم که طلایی رنگ است تو را به یادم می آورد. در حقیقت فشار و درجه حرارت شدید در اعماق سیاره سفینههای فضایی را که میخواهند در فراز این سیاره پرواز کنند خرد، ذوب و بخار میکند.

دیدگاهتان را بنویسید