زحل – ویکی نجوم

کشف سیاره «کپلر-186f» تایید میکرد که سیارههایی به اندازه زمین در منطقه قابل سکونت از ستارگان غیر از سیستم زمین و خورشید وجود دارند. دانشمندان معتقدند شرایط تایتان مشابه شرایط اولیه در زمین است اما تنها تفاوت آن در فاصله نزدیکتر زمین به خورشید و گرمای بیشتر آن است. همچنین ثابت شد که کاسینی خالی نیست ،بلکه با حلقه های کوچک متعددی از ماده پر شده است. سیارات دیگری نیز بوجود آمدند، اما به علت قوه جاذبه مشتری از هم پاشیدند و حلقه ای از سنگ های کوچک را بوجود آوردند و ما به آنها سیارک یا استروئید می گوئیم.

ماهوارههای طبیعی نیز در آسمان شب حرکت میکنند اما سرعت آنها بسیار سریعتر از سیارات است. سیاره زحل(عربی) یا کیوان (فارسی)سیاره بعد از مشتری قبل از اورانوس و ششمین سیاره منظومه شمسی بوده و بعد از سیاره مشتری بزرگترین سیاره منظومه به حساب می آید.یک حلقه زیبا آنرا از بقیه سیارات متمایز کرده است. سیارات بیرونی منظومه شمسی اما همگی از خورشید دوترند و همه آنها گازی هستند. اما سیارات بیرونی بزرگترند و جرمشان نیز بسیار بیشتر است.

این سیاره تنها سیارهای است که نام یکی از خدایان یونان را به جای خدایان رومی دارد. یکی از هفده قمر سیاره زحل نام اساطیری “پاندور” اولین زنی که توسط “زئوس” خدای خدایان یونان باستان خلق شد، بر روی این قمر گذاشته شده است. هیدروژن و هلیوم در نزدیک سطح به شکل گاز در می آیند و با اتمسفر زحل که عمدتا ترکیبی از همین دوعنصر است مخلوط می شوند.یک لایه فشرده از ابر، کل سطح زحل را پوشانده است.

بیش از ۷۰ درصد سطح زمین را آب پوشانده است. جالب درباره زحل: سیاره زحل یا کیوان (Saturn) که به خاطر حلقههایش مشهور است، ششمین سیاره نزدیک به خورشید و دومین سیاره بزرگ منظومه شمسی است. این سیاره، کوچکترین، سریعترین و نزدیکترین سیارات منظومه شمسی به کره خورشید است، فاصله آن از خورشید ۵۸ میلیون کیلومتر است. عطارد (تیر)، نزدیکترین سیاره به خورشید است. بنابراین، ممکن است وضعیت کنونی زهره نیز چنین باشد (معکوس شدن اخیر قطبهای زمین تقریباً هر یک میلیون سال یا در آن حدود اتفاق افتاده است).

چنین پدیدهای در زمین نادر است، اما در سطح پلوتون بهوفور روی میدهد. بنابراین پلوتون پس از کشف با عنوان نهمین سیاره منظومه شمسی به دور خورشید در گردش بود. ضمنا مدار گردش آنها به دور خورشید کوتاه تر است و لذا طول هر سال در سیارات درونی، کوتاه تر است. اخترشناسان معتقدند که غیر ممکن است جرمی به اندازه جرم ماه، در نزدیکی زحل، یعنی محدوده حلقه ها وجود داشته باشد. همچنین ممکن است این سیاره مانند مشتری در اوایل شکلگیری سیستم منظومه شمسی، ذرات و سنگریزههای بسیاری را به سمت سیارات درونی پرتاب کرده باشد. این قمر یکی از نزدیکترین قمرها به سیاره زحل و همینطور کوچکترین قمر این سیاره است.

حفظ شدن گرما در آن، دمای ناهید را به 500 درجه سانتیگراد میرساند، که از دمای سطحی عطارد (نزدیکترین سیاره به خورشید) نیز بیشتر است. از آنجایی که مدار استوایی زحل تقریباً شبیه زمین در ۲۷ درجه است، تغییرات زاویه سیاره نسبت به خورشید شبیه به زمین است و در این سیاره نیز همان چهار فصل مشاهده می شود. میانگین دما در بالای ابرها ۱۷۵- درجه سانتیگراد می باشد.دما در اعماق ابرها بیشتر می شود. در منطقه اطراف قطب شمال زحل، یک الگوی شش وجهی در ابرها وجود دارد. در مجموع ۸۲ قمر تایید شده و متنوع دارد که از چند متر تا چند صد کیلومتر با آن فاصله دارند.

تصور میشود برخی از کهکشانهای دیگر، تنها چند صد سال بعد از انفجار بزرگ شکل گرفتهاند. چند صد سال پیش یک ستاره شناس به نام گالیله با اولین تلسکوپ دنیا که خودش ساخته بود به آسمان نگاه کرد و توانست سیاره زحل را ببیند. این سیاره را میتوان در افق غرب باز آسمان بدون وجود ساختمان و یا کوه رصد کرد. بلکه شما یک آسمان صورتی رنگ خواهید داشت. شهر قاهره نیز به نام این سیاره نامگذاری شده است، زیرا ظاهرا بنیان گذاری شهر قاهره در روزی بوده است که مریخ به وضوح در آسمان دیده شده است.

این قمر سیاره زحل نیز به آبفشان های یخی اش، معروف است. در حالی که هیچ ماموریتی در آینده برای زحل در نظر گرفته نشده است دانشمندان ماموریتهایی را برای کاوش ماه یخی این سیاره یعنی انسلادوس یا تایتان پیشنهاد دادهاند. بخش زیادی از حلقه E را قطعات یخی تشکیل میدهند اما در میان آنها میتوان ذرات بسیار کوچک سیلیکا را هم پیدا کرد. براساس گزارش ناسا در ۱۰ مارس ۲۰۰، کاوشگر کاسینی شواهدی از مخازن آب مایع را در یخفشانها و آبفشانهای انسلادوس، ماه زحل کشف کرد.

به گزارش خبرنگار گروه علم و پیشرفت خبرگزاری فارس به نقل از دیلیمیل، بررسیها نشان میدهد رودخانههای تیتان، تنها قمر زحل عمیقتر از آن چیزی است که تصور میشد و میتواند به ناسا در جستوجوی نشانههای حیات کمک کند. حلقه ی E که در اینجا می بینید، گازهای منتشر شده توسط قمر زحل، یعنی انسلادوس، به وجود آمده است. جزئیات بیشتر این پژوهش در نشریۀ Nature Astronomy منتشر شده است. مدت زمان گردش زحل به دور خورشید ۲۹ سال زمین است. باران الماس: از آنجا که ساختار داخلی زحل کاملا با ساختار زمین متفاوت است، بارانهای آن از آب تشکیل نشدهاند بلکه از جنس الماساند.

ساختار زحل چگونه است؟ زهره تنها کمی کوچکتر از زمین است و فاصلهٔ آن تا خورشید در حدود ۱۰۸ میلیون کیلومتر (۰/۷۲ واحد نجومی) است. این سیاره در فاصله حدود ۱۳/۸ سال نوری از زمین قرار دارد و پنجمین سیاره نزدیک شناخته شده و قابل سکونت است؛ ستاره این سیاره تقریباً ۴۰ تا ۵۰ برابر بیشتر از خورشید، دارای توانایی سوزاندن است. بازده سیگنالهای رادیویی 60 درصد بود ،که نشان می داد ذرات به وجود آورنده حلقه ها فقط دانه های برف مانندی نیستند ،بلکه اجرامی پوشیده از یخ اند با ابعادی چشمگیر ، که ابعاد آن ها از مرتبه چندسانتی متر تا چند متر است.

تنها یکی از آن ها از لحاظ اندازه در مرتبه ی اقمار گالیله ای مشتری قرار میگیرد. این سیاره ششمین سیاره از خورشید به این طرف بوده و از نظر بزرگی نیز، بعد از سیاره مشتری دومین سیاره در منظومه شمسی میباشد. علاوه بر این اجرام، منظومهٔ شمسی دربرگیرندهٔ اجرام دیگری از جمله ماهها، سیارکها، شهابوارها، شهابها، شهابسنگها و دنبالهدارهاست. این حلقهها از درون به بیرون بهترتیب D و C و B و A و F و G و E نام دارند. فضاپیمای کاسینی در مدار زحل به کاوش این سیاره و اقمارش می پردازد.

پس از زمین، مریخ بیش از دیگر سیارات منظومه شمسی کاوش و بررسی شده است. جو بیرونی زحل حاوی ۳/۹۶ درصد هیدروژن مولکولی و ۳/۲۵٪ هلیوم است. اما سیارههای بیرونی چون از خورشید دورترند، دمای سطح آنها کمتر است. اعتقاد بر این است که هسته شبیه به مشتری است یعنی صخرهای، که توسط یک لایه هیدروژن فلزی مایع و یک لایه هیدروژن مولکولی احاطه شده و با آثار مختلفی از یونها ساخته شده است. مشتری گوی غول پیکری از مخلوط گاز و مایع است و احتمالا مقداری سطح جامد دارد.

اما در سطح این سیاره مقادیر میدان مغناطسی تنها در همان حدود شدت میدان روی سطح زمین است.قطبیت آن نیز مخالف زمین ماست، یعنی قطب شمال میدان مغناطیسی آن به اصطلاح ما در نیمکره جنوبی است .همچنین محور میدان مغناطیسی زحل ،برخلاف زمین و مشتری،تقریبا به طور کامل بر محور چرخش آن منطبق است.بعضی از نظریه های مربوط به چگونگی ایجاد میدان مغناطیسی در یک سیاره به این گمان رسیده است که اختلاف میان این دو محور امری اساسی است.

این منطقه، نقطه ای را نشان می دهد که طوفان ها به طور متداوم در هم می آمیزند. پاسخ: زمانی که خورشید به طور مستقیم در بالای نقطه ای که ما ایستاده ایم قرار می گیرد، ظهر است. گالیلئو گالیله در سده هفده میلادی کشف کرد که خورشید دارای لکههای خورشیدی است و مشتری چهار قمر در اطراف خود دارد. به علاوه، اطلاعاتی که این فضاپیما ارسال کرد نشان داد که درون مگنتوسفر این سیاره کمربندهای تشعشعی وجود دارند. فضاپیمای کاسینی سالها به دور مدار زحل چرخید و اطلاعات بسیار زیادی از اقمار این سیاره، فصلها، حلقههای آن، وضعیت آب و هوایی و جو این سیاره برای دانشمندان ارسال کرد.

در اکتبر ۱۹۶۷، از دو کشور ایالات متحده و شوروی فضاپیماهایی به ونوس ارسال شد. این برهمکنش، لایهای از پلاسما به ضخامت تقریباً ۲Rs ایجاد میکند که تا حدود ۱۵Rs ادامه مییابد. منظومهٔ شمسی تا جایی گسترش مییابد که دیگر تحت تأثیر خورشید (نفوذ نور خورشید، گرانش خورشیدی، میدان مغناطیسی خورشید و باد خورشیدی) نباشد. نپتون سیارهای بیرونی و گازی و دورترین سیاره منظومه شمسی است. هر چهار سیاره بیرونی منظومه شمسی، سیارات گازی هستند یعنی اکثر جرم آنها از گاز تشکیل شده است. قمرهای باقاعدهی باقیمانده در نزدیکی لبه بیرونی حلقه A، درون حلقه G و بین قمرهای اصلی میماس و انسلادوس قرار دارند.

دیدگاهتان را بنویسید